Günlük Koşturmacadan Bi Panik Atak Bile Geçiremiyorum :)

Son iki haftadır fark ettim ki, bu aralar panik atak bana uğramaz oldu. Hatta aklımın ucundan bile geçmiyor. Oha bana neler oluyor, iyileştim mi diye bir düşündüm yatağa yatınca. O anda içimde bir sıkıntı, sanki bana işte buradayım, seni asla bırakmam diyen sadık bir sevgili gibi seslendi:) Ponçik panik atağım bu aralar seni biraz ihmal ettim ama anla işte iş güç, koşuşturmaca…

Dediğim gibi bu aralar panik atak bana uğramaya fırsat bulamadı çünkü hep bir şeylerle meşguldüm. Çocuk hasta, acaba hangi ilacı versem, doktorunu arayayım bari. Okulda işlerim çok, yetiştirmem lazım yoksa zamanında çıkamam, eve geç kalmamam lazım, ev tam bir survivor, akşama ne yemeli, Nehir’e meyve aldık mı acaba, anneannesini arayamadım keşke Nehir’e bir kek yapsa ara öğünü atlamamalıyım. Canım arkadaşımın verdiği kitap çok güzel, Nehir uyuduktan sonra biraz kitap okusam….. Derken birde baktım ki hayat beni akışına aldı ve benim artık hayatı ve kendimi sorgulamaya vaktim yok:) Geceleri uykuya o kadar çabuk daldım ki, ne ara uyudum bende hatırlamıyorum. Bu sayede uyku öncesi aklımı yoran deli düşüncelere de fırsat kalmamış oldu. Yani olay şuna döndü, durma yoksa düşersin…. evet aslında durmasak, boş boş oturup kendimizi didiklemesek, oha başım ağrıdı sanırım bende beyin tümörü var gibi senaryolar yazmaya vaktimiz olmasa belki bu hastalık sandığımız kadar yormayacak bizi.

Bu noktada devreye kişisel atalet giriyor sanırım. Mümin Sekman’ın bir kitabını okumuştum “Kişisel ataleti yenmek” Gerçekten bu kitaptaki gibi hep ertelemesek, yapmamız gerekeni zamanında yapsak hayat daha dolu dolu geçiyor, böylece hem kendimizi didiklemeye vaktimiz kalmıyor hemde tamamlayamadığımız işler gözümüzde büyüyerek içimizi daraltmıyor.

Yazardan alıntı; “

Bir şeyi yapmanız gerektiğini biliyorsunuz.
Onu niçin yapmanız gerektiğini biliyorsunuz.
İsterseniz nasıl yapacağınızı biliyorsunuz.
Yapmamakla neler kaybettiğinizi ve
yaparsanız neler kazanacağınızı biliyorsunuz.
Ama yine de hiçbir şey yapmıyorsunuz.
Sizi durduran nedir?
Atalet!

Atalet, isteksizlik ile yorgunluğun, tembellik ile depresyonun, yavaşlıkla yılgınlığın, hayal kırıklığı ile kayıtsızlığın, tükenmişlik ile tepkisizliğin ‘ortaya karışık’ halde bir inşanın ruhunu ele geçirmesidir.

Üzerine ölü toprağı serpilmiş gibi hareket etme’ ve ‘yumurta kapıya gelmeden harekete geçmeme” halleri tipik atalet göstergeleridir.

Ben bu iki hafta bunu yapmışım. Faydasını gördüm ama bilinçli bir şekilde mi yaptım diye sorarsanız “hayır”. Bundan sonra bu şekilde yaşamaya gayret edicem çünkü panik atağın bu ponçik beynimi ele geçirmesini hiç haz etmiyorum. Umarım başarabilirim:) Darısı başınıza.

Tanrı bize iki yuvarlak organ verdi: biri oturmak, diğeri düşünmek için. Başarımız hangisini daha çok kullanacağımıza bağlı.'”
-Ann Landers-

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s