Postpartum-Hamilelik Sonrası Depresyon

Hamilelik sonrası depresyon kadınların %10-15’inde görülüyor. E Tabi ben bir panik ataklı olarak hamilelik sonrası depresyonu yaşamasaydım hatırım kalırdı:) Şaka bir yana, hamilelik öncesi depresyon veya panik atak yaşayanlarda bu oran çok daha yüksek ama bu demek değil ki tüm panik ataklılar bu dönemi yaşayacak.

Ben doğuma giderken tam bir melektim, ama o ameliyathanede ne olduysa, 2 saat içinde, içimden bir canavar çıktı.(epidural mi dokundu acaba:)) Nehir doğdu, ben odaya geldim ve yakınlarımın korku dolu zamanları başlamış oldu. Kimse Nehir’e dokunsun istemiyordum, ona zarar gelecek diye ödüm kopuyordu, önce hemşireleri azarladım (ki hiç tarzım değildir, beni tanıyan bilir acayip kibarımdır), sonra Nehir’in başına sırayla nöbetçi diktim, 24 saat nefes alıp almadığını kontrol etmeleri için.(Bu süreç de yaklaşık 10 gün sürdü.) Hiç unutmuyorum, doğum tebriğine gelen bir arkadaşım bana sonra şöyle demişti, “Hastaneden nasıl kaçtığımı bilemedim, doğum tebriğine mi cenazeye mi geldim anlamadım”. Bunlar daha iyi zamanlarımdı; eve geldikten sonra ağlama krizlerim başladı, iştahım kesildi. Bu sorumluluk bana çok fazla gelmişti. Ben bir insanın sorumluluğunu nasıl alacaktım, hemde sadece 1-2 hafta falan değil, bir ömür boyu. Bu kaygılarımın yanında birde sürekli memelerimi sıkıp süt geliyor mu diye bakan hemşire ve yakınlarımı ayrıca hala sevgiyle anıyorum:) Gece uykuları yok, ne kadar sütüm geliyor, Nehir’i ne kadar besleye biliyorum, mamaya başlamalı mıyım derken benim devreler tamamen yandı. Sütüm azaldı, mama ile beslenmeye başladı Nehir ve bendeki suçluluk duygusu iyice arttı. Zaten bu dönemde her şeyi yanlış yaptığını düşünüyor insan, çevredekiler de sağ olsun, hepsi mükemmel anneler olarak sürekli fikir verip bu düşünceni resmen onaylıyorlar. Bir de sanal alemdeki o mükemmel anne pozundakiler var ya, kendini tamamen beceriksiz hissettiriyor.

Doğum ile birlikte kadınların hormonal değişiklikler yaşamasına bağlı olarak bu postpartum dönemi yaşanıyormuş. Benim hormonlar doğum sonrası resmen içimde halay çekmeye başladı, sevgili psikiyatristim Uzm. Dr. Özlem Eker ile görüştük ve ilaçlara başlamam gerektiğine kara verdik. Bu süreç de benim için çok zor oldu çünkü çok az bile olsa Nehir’i emziriyordum, ilaç alınca emziremeyecektim. Ama onun o sütten daha çok sağlıklı bir anneye ihtiyacı olduğuna karar verip ilaçlara başladım. 2 hafta içerisinde büyük ölçüde toparlandım.

Bunları yaşayan veya yaşayabilecek birçok kadına söylemek istediğim şu; asla kendinizi suçlamayın, mükemmel anne olamayabiliriz ama biz artık anneyiz. Her şeyi doğru yapamayız belki ama içgüdülerimiz bizi yönlendirecektir. Biz zaten zor olanı başardık ve içimizden bir canlı çıkarttık, ona hayat verdik, bunu yapan neler yapamaz ki:) Kendimize inanmalıyız ve annelikte genel doğrular olmadığını bilmeliyiz yoksa hep hata yapıyor muyum diye düşünmekten o güzel anların tadını çıkartamıyoruz. Eğer gerçekten bu annelik konusunda tek bir doğru olsaydı inanın bana bebek kullanma klavuzu diye bir şey çıkartırlardı ve çok satanlar listesine demir atardı. Dışarıya kulaklarınızı kapatın, ihtiyacınız varsa bir uzmandan destek alın hatta emzirmekten vazgeçmek uğruna ilaç bile kullanabilirsiniz, dediğim gibi sütten daha çok bir anneye ihtiyacı var o bebeklerin.

Şimdi geri dönüp baktığımda hiçbir kararımdan pişman değilim, evet çok zorlu bir dönem yaşadım ama üstesinden geldim. 20 aylık bir kızım var ve bence ben dünyalar güzeli bir çocuğa sahip, muhteşem bir anneyim:):):)

Postpartum-Hamilelik Sonrası Depresyon” için bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s