Bende Bir Anne Var…

Bende bir anne var ki,…..

O bir melek, o bir sabır taşı, o bir bilgi küpü, o bir sırdaş, o bir acil durum kontağı, o bir idol, o bir nefes, o bir can…

Panik atakla benimle bir tanışan güçlü kadın hep yanımdaydı. Bıkmadan, sabırla, özveriyle bana destek oldu. Nasıl mı?

Fenalaşmalarım ve adını koyamadığımız garip hallerim
başladı … Bana neler oluyor dediğim anda bir sürü doktor alternatifi ile karşımdaydı. Hemen fiziksel bir şey mi var diye bakıldı, olmadığı anlaşılınca psikolojik kısmına geçtik ki bu süreçte anneler kendi çocuklarına kondurmak istemezler ve tedavi gecikir. O kadar kötüydüm ki, anneme yapışık yaşıyordum, sanki o yanımdayken bana bir şey olmaz gibi geliyordu. Bu süreçte annem ne bir arkadaşına gidebildi, ne de sosyal hayatı olabildi. Ama asla şikayet etmedi. Yaz okulunda, (Ankara’ya Üniversiteye) gittiğimde o kadar kötüydüm ki annem 2 ay benimle kaldı. Hatta çok traji komik ama üniversite kantininde oturup benim dersten çıkmamı bile bekledi. Ödevlerimi o yaptı (kendisi matematik öğretmeni ve matematik dersinden yaz okuluna kalmıştım.) Bu anlattıklarım panik atak ile yaşadığım 18 senenin sadece ilk 4 ayı:):)

Maddi durumumuz çok süper değildi ve terapi ücretleri yüksekti, terapilere en azından haftada bir kere gitmem gerekiyordu ve yine annem bir süper kahraman olarak aile bütçesinin neresinden kıstı ise, o paraları ödeyebildik.

Bir doktor deneniyordu, ben ümidimi kaybedip olmayacak iyileşemeyeceğim dediğim anda annem başka bir doktor deneyelim, başaracaksın diyordu. Ben pes etsem bile annem asla pes etmedi ve başaracağıma hep inandı. Zaman ilerledikçe korkularım artıyordu çünkü yaşım ilerledikçe sorumluluklarım fazlalaşıyordu. Evlilik nasıl olacak, nasıl anne olacağım bu halimle dedikçe annem bana her zaman “Başaracaksın” diyordu.

Tam 18 sene benimle birlikte panik atakla mücadele etti. Okudu, araştırdı, beni hiç yalnız bırakmadı… Ve sonunda başardık. Bu zorlu yolda tedavime benden çok inandı ve maalesef benden daha çok yıprandı. Ben senin hakkını ödeyemem annem, iyi ki varsın, iyi ki inandın ve iyi ki hayatımı geri almam için bu kadar uğraştın. Sen olmasaydın asla başaramazdım… Seni çok seviyorum annem:)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s